زمان جاری : جمعه 29 تیر 1397 - 7:00 بعد از ظهر
نام کاربری : پسورد : یا عضویت | رمز عبور را فراموش کردم



تعداد بازدید 292
نویسنده پیام
admin آفلاین


ارسال‌ ها354
عضویت24 /9 /1391
سن: 35
شناسه یاهو
تشکرها23
تشکر شده378
مهد و زادگاه فنچ ها

فنچها پرندگانی جذاب خود جوش و کاملا بازیگوش هستن که زادگاه انان استرالیا و بعضی از کشورهای گرمسیری در شرق آسیا نیز میباشد از جمله هند و پاکستان مصرکه به تازگی نژادهای دیگری از این پرنده نیز وارد ایران شدند و در اکثر پرنده فروشیها عرضه میگردند.از انجایکه قدرت بدنی این پرنده در نگهداری در خانه خیلی بالاست و میشود از ان به عنوان گونه های مقاوم و کم هزینه در تمامی گونه ها نامبرد پس اگر تا به حال هیچگونه پرنده ای نداشته اید و میخواهید تجربه نگهداری پرنده را داشته باشین فنچ میتواند بهترین گزینش و راحترین پرنده برای نگهداری در منزل باشد. در زیر به گونه ها و آموزش و نگهداری از فنچ میپردازیم.



برخی از گونه‌های آن نظیر فنچ راه راه بومی استرالیا می‌باشد وبرخی گونه‌های دیگر در مناطق وسیعی از اروپا پراکنده‌اند. همچنین گونه‌های دیگری از این پرنده را می‌توان در اندونزی و تیمورشرقی به صورت بومی و در آمریکا ، پرتغال و پورتوریکو بصورت رها سازی شده یافت. این پرنده در دشت‏های باز با درخت و درختچه‏ های پراکنده زیست می‏کنند. اما با مزاحمت‏های انسان نیز کنار آمده و حتی در جاهایی که زیستگاهشان از بین می‏رود و جای آن را ساخته‏ های دست بشر می‏گیرد نیز به زندگی ادامه می‏دهد. این پرنده شامل انواع گوناگونی است که توسط محققین ژنتیک یا تکثیر آن توسط دوستدارن این حیوان بوجود آمدند. عمر این پرنده به عوامل محیطی و ژنتیکی آن بسیار وابسته‌است. فنچ‌ها معمولاً پنج تا ده سال عمر می‌کنند، وبرخی معتقدند که تا یازده سال زنده می مانند، و یکی از پرورش دهندگان اظهار می‌دارد که فنچ وی تا دوازده سال عمر کرده و تا سه ماه قبل از تلف شدن ، تولید مثل می‌کرده ‌است. فنچ‌ها ازران قیمت بوده وبرخی از نژادهای کمیاب آن کمی گران تر از بقیه به فروش می‌رسند، به همین علت تهیه چند قطعه فنچ برای نگهداری در منزل کاری بسیار ساده و آسان است. معمولاً فنچ‌ها را از قاره آفریقا، استرالیا و آسیا تهیه می‌کنند . فنچ‌ها پرندگان حساسی هستند و باید آن‌ها را از دود سیگار و یا بوهای تند آشپزخانه و یا مواد ضد عفونی قوی محافظت کرد. زیرا که این بوهای تند می‌تواند باعث مرگ و میر پرنده شود. فنچ‌ها نسبت به صحبت کردن و یا سوت زدن آدمی عکس العمل نشان داده و از این کار خوشحال می‌شوند ، اما متاسفانه قدرت تقلید صدا را ندارند.

تولید مثل
یک جفت فنچ هنگامی که می‏خواهند لانه سازی کنند رفتاری را از خود نشان می‏دهند ، به این صورت که به شدت شروع به جمع آوری چیزهایی برای لانه سازی می‏کنند.بهتر است در این دوران کاغذ تکه تکه شده و شاخه‏های کوچک مثل چوب جارو یا برگ در اختیار آنها قرار داده شود.اگر آنها چیزی برای جمع آوری پیدا نکنند از پر و پوست دانه ‏ها استفاده خواهند کرد.هر چیزی می‏تواند برای ساخت لانه در گوشه قفس یا حتی در لانه ‏ای که صاحب پرندگان در اختیار آنان قرار داده و یا حتی در ظرف غذا انباشته شود.وقتی این رفتار از یک جفت فنچ دیده می‏شود که آنها باید یک لانه به بزرگی یک سیب یا پرتقال بزرگ فراهم کنند.این لانه همیشه باید در بالاترین قسمت گوشه قفس قرار بگیرد.این لانه باید مقابل ظرف غذا و در فاصله نزدیک و معمولی از چوبی که برای نشستن فنچ‏ها در نظر گرفته شده باشد.اگر این میله دور از لانه باشد فنچ نر روی آن نخواهد نشست و در طول دوران تخم گذاری فنچ ماده ترجیح می‏دهد بالای لانه بنشیند.در طول دوران لانه سازی هر دو وقتشان را در طول شب در کنار لانه صرف می‏کنند.
وقتی لانه مورد قبول واقع شد و هر شب را در آن سپری کردند ، آنها اقدام به جمع آوری مقدار زیادی تکه‏های نرم برای کف لانه از برگ و رشته‏ های مثل نخ و شاخه‏ های نرم می‏کنند.آنها موادی را ترجیح می‏دهند که یک جفت از آنها بیشتر از ۲٫۵ سانتیمتر طول نداشته باشد و از هر نوع و رنگی از مواد نرم استفاده می‏کنند.لانه با کوچکترین چیزهای ممکن که برای ساختن لانه مناسب هستند در یک هفته قبل از تخم گذاری بسته می‏شود.در هر دوره تخم گذاری بین ۳ تا ۱۲ تخم گذاشته می‏شود.
فنچ نر و ماده ممکن است از ۳ تا ۱۲ تخم در دوره‏ای که برای تخم گذاری فعال هستند بگذارند.جوجه ‏ها به ترتیب تخم گذاری سر از تخم در می‏آورند.معمولا یک یا دو تخم بدون آنکه جوجه‏ ای از آن بیرون بیاید باقی می‏ماند تا والدین تغذیه جوجه ‏ها را شروع کنند.لانه باید تنها به طور کامل به حال خود رها شود ، در واقع بعد از آغاز دوره تخم گذاری و تا زمانی که جوجه‏ها جرات کنند خودشان از آن بیرون بیایند ، نباید کاری به لانه پرنده داشت.چون ممکن است از روی تخم خود بلند شوند و دیگر روی آن ننشینند.مدت زمانی که تخم‏ها گذارده شود تا اینکه جوجه‏ ها جرات کنند از لانه بیرون آیند متغیر است ٬اما معمولا تخم‏های خوب ۱۴ تا ۱۶ روز طول می‏کشد تا جوجه‏ ها از آن بیرون بیایند و همچنین ۳ تا ۴ هفته از دنیا آمدن جوجه ‏ها زمان نیاز است تا آنها از لانه بیرون بیایند.فنچ‏ها معمولا والدین بسیار خوبی هستند و با میل و اشتیاق به نوبت بر روی تخم‏ها و همینطور بعد از آن کنار جوجه‏ ها ‏می‏نشینند و آنها را به نوبت تغذیه می‏کنند.
تا وقتی که همه جوجه ‏ها از لانه بیرون نیامدند و بدون وابستگی به پدر و مادرشان بر روی میله ننشسته ‏اند ، لانه نباید از قفس خارج شود.بعد از بیرون آمدن همه جوجه ‏ها ، فنچ مادر به سرعت برای دوره بعدی تخم گذاری به لانه بر می‏گردد.وقتی که ماده شروع به تخم گذاری می‏کند ، تنها جفت او اجازه خواهد داشت در لانه باشد.شروع دور بعدی تخم گذاری هنگامی که هنوز جوجه ‏های قبلی در لانه باشند باعث می‏شود که استرس و فشار زیادی به پرنده‏ ها وارد شود.پرنده نر اجازه نخواهد داد هیچ پرنده‏ای در نزدیکی لانه در هنگام تخم گذاری باشد.پرنده نر در این هنگام شروع به نزاع با سایر پرندگان و سر و صدا و حمله کردن به آنها می‏کند.


آوازها و صداها
این پرنده‏ ها بسیار پر سر و صدا هستند.صدای آنها می‏تواند یک بییپ یا مییپ بلند باشد و در واقع صدای آنها تعداد کمی از این نوع صدا است.ریتم آواز در نرها پیچیده ‏تر است، و آواز هر نر متفاوت است.هرچند پرنده‏ ها صدایشان با دیگر اعضای خانواده‏اشان یکسانی‏هایی دارد.و همه فنچ‏ها در یک چهارچوب خاص و یک ریتم خاصی آواز می‏خوانند.فنچ نر صدایش را با اختلافی کم به پسرش منتقل می‏کند.آواز تا دوره بلوغ ممکن است تغییر کند اما پس از آن در تمام طول عمر پرنده ثابت باقی می‏ماند.تحقیقات علمی در موسسه «ریکن» در ژاپن اشاره کرده‌است که آواز خواندن در ماده‏ ها در واقع یک پاداش برای هیجان فنچ نر می‏باشد ، و باعث هیجانی‏تر شدن وی می‏شود.
فنچ‏های نر توانایی آواز خواندنشان را در دوره بلوغ و زمانی که ماده ‏ها هنوز این توانایی را ندارند، بدست می‏آورند.علت این رشد متفاوت، جایی در دوران جنینی است که فنچ ‏نر استروژن را تولید می‏کند ، که این هورمون در مغز شبیه تستسترون می‏شود ، که به پیشرفت سیستم اعصاب مورد نیاز برای آواز خواندن می‏انجامد.صدای آنها با تعداد کمی آواهای درهم شروع می‏شود.اما آنها دائم سعی و تلاش می‏کنند آواز خود را با آنچه از صدای پدرشان در خاطرشان مانده تطبیق بدهند ، و صدایشان بسرعت تکمیل می‏شود.در طول این مدت آنها آوازشان را با صداهایی که در اطرافشان می‏شنوند ، تکمیل خواهند کرد.همچنین از صدای آواز سایر نرهای نزدیک خودشان نیز الهام می‏گیرند.
فنچ‏های نر از صدایشان تا حدودی برای یافتن جفت استفاده می‏کنند.و برای جفت گیری معمولا از یک صدای منظم بلند استفاده می‏کنند.همچنین فنچ‏ها یک صدای «هیس» در موقعی که قصد دفاع از محدوده خود را دارند از خود تولید می‏کنند.
محبوبیت آنها به خاطر توانایی زیادشان در تولید مثل است و هر کسی می‏تواند از آنها جوجه بگیرد.و توانایی آنها در زندگی در مناطق خشک.این توانایی‏ها باعث شده که فنچ به عنوان یک پرنده آواز خان خانگی مورد پسند عامه قرار بگیرد.
دوشنبه 17 آذر 1393 - 11:23
وب کاربر ارسال پیام نقل قول تشکر گزارش







برای ارسال پاسخ ابتدا باید لوگین یا ثبت نام کنید.


پرش به انجمن :